Mieczysław Wiórkiewicz

Mieczysław Wiórkiewicz urodził się 12 marca 1907 roku w Przysusze. W 1928 roku ukończył Oficerską Szkołę Lotnictwa w Dęblinie i rozpoczął służbę w 4 pułku lotniczym w Toruniu. W 1931 roku uzyskał dyplom pilota wojskowego, a rok później ukończył kurs myśliwski w Grudziądzu. Następnie służył w eskadrach myśliwskich w Krakowie, w tym jako dowódca 122 eskadry.

Po wybuchu II wojny światowej ponownie objął dowództwo 122 eskadry. Wykonał 11 lotów bojowych, zestrzelił jeden samolot i uszkodził drugi. Pod koniec września 1939 roku przekroczył granicę rumuńską. W 1940 roku został dowódcą polskiej szkolnej eskadry myśliwskiej we Francji, a następnie przedostał się do Wielkiej Brytanii. Służył tam w Polskich Siłach Powietrznych, między innymi jako dowódca 315 dywizjonu myśliwskiego i szef Wydziału Wyszkolenia. Wojnę zakończył w stopniu majora. W 1971 roku wrócił do Polski i zamieszkał w Warszawie. Zmarł tam 31 stycznia 1987 roku. Otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari, dwukrotnie Krzyż Walecznych i Medal Lotniczy.

Na podstawie artykułu „Mieczysław Wiórkiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.